Zagraniczne działania promocyjne administracja rządowa realizowała bez wypracowanej wcześniej koncepcji i rzetelnej analizy faktycznych potrzeb. Publiczne pieniądze na promocję gospodarki wydawano bez ustalenia strategicznych celów i zakładanych efektów finansowanych zadań.

Według raportu NIK „minister właściwy ds. gospodarki nie stworzył spójnego systemu promocji polskiej gospodarki, który byłby koordynowany na poziomie centralnym, choć taki cel został wyznaczony w Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Nie zostały też wyznaczone cele strategiczne dla promocji polskiej gospodarki, harmonogram działań i narzędzia ich realizacji, metody monitorowania oraz koordynacji podejmowanych działań oraz zasady oceny skuteczności wykonywanych zadań”.

Co więcej, z ustaleń NIK wynika, że „proces wyboru wydarzeń promocyjnych, w których uczestniczyły Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Polska Agencja Inwestycji i Handlu SA oraz podległe im jednostki nie uwzględniał podstawowych elementów, takich jak cel i oczekiwane efekty uczestnictwa w danym przedsięwzięciu. System finansowania tych przedsięwzięć nie uwzględniał rzetelnego rozpoznania potrzeb oraz oceny skuteczności zrealizowanych zadań”.

Ponadto „realizowany na podstawie SOR projekt strategiczny System promocji gospodarki był niewłaściwie zarządzany. Dla tego projektu nie opracowano dokumentacji zarządczej, co w konsekwencji spowodowało, że był prowadzony bez zatwierdzonego planu, bez określenia potrzeb oraz celów i wskaźników realizacji, a także bez ustalonego harmonogramu i budżetu. Projekt zamknięto mimo nieosiągnięcia celów wymienionych w Strategii”.

NIK podkreśla także, że „przeprowadzona w latach 2017-2018 reorganizacja instytucji odpowiadających za promocję gospodarki została dokonana bez merytorycznego uzasadnienia, opartego na diagnozie interesów polskiej gospodarki w danym państwie (lub regionie) czy potrzebach polskiej polityki zagranicznej. Co więcej, sieć Zagranicznych Biur Handlowych utworzono bez oceny funkcjonowania sieci Wydziałów Promocji Handlu i Inwestycji, zdiagnozowania jej wad i słabości. Nie przeprowadzono również analizy kosztów i korzyści utworzenia nowej sieci ani kryteriów wyboru lokalizacji Zagranicznych Biur Handlowych”.

Tymczasem w latach 2018-2021 (I półrocze) koszty działalności ZBH wyniosły łącznie nieco ponad 190 mln zł, z czego zdecydowaną większość pochłonęły koszty funkcjonowania tych jednostek: blisko 98 mln zł poniesionych kosztów stanowiły wynagrodzenia, a ponad 72,5 mln zł utrzymanie biur. Koszty realizacji zadań wyniosły w tym okresie jedynie 20 mln zł (11 proc.).

Poprzedni artykułUE wzmacnia współpracę z ASEAN, aby ograniczyć chińskie wpływy w Azji Południowo-Wschodniej
Następny artykułIlu Polaków robi zakupy w sieci?