Uchwalona 4 czerwca 2020 r. ustawa o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych na zapewnienie płynności finansowej przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 (dalej Tarcza 4.0) przyniosła kolejny pakiet zmian w przepisach podatkowych. Część z nich dotycząc schematów podatkowych przedstawiliśmy w odrębny artykule (TUTAJ). Tym razem chcielibyśmy przyjrzeć się zmianom dotyczącym kosztów oraz przesunięcia niektórych terminów podatkowych. Poza tymi zmianami, nowe przepisy przyniosły także możliwość odliczania kolejnych darowizn zawiązanych z COVID-19.

Ulga na złe długi
Jedna z ważniejszych zmian dotyczy tzw. ulgi na złe długi. Tarcza 4.0. ma ułatwić korzystanie z ulgi, która przysługuje podatnikom przy zatorach płatniczych. Ułatwienia mają dotyczyć przede wszystkim podatników ponoszących negatywne konsekwencje ekonomiczne z powodu COVID-19. Niemniej Tarcza 4.0 pozwala także na korzystanie z tej ulgi podatnikom, którzy na 2020 r. wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek na podatek dochodowy.

Nowe przepisy przewidują możliwość zmniejszenia dochodu stanowiącego podstawę obliczania zaliczek na podatek, jeżeli upłynęło 30 dni od terminu płatności określonego na fakturze lub rachunku albo bezpośrednio w umowie. To istotne skrócenie terminu. Dotychczas, aby móc skorzystać z dobrodziejstw ulgi na złe długi, przedsiębiorcy musieli czekać aż 90 dni. Dopiero po tym czasie mieli szansę odzyskać podatek zapłacony od należności, z zapłatą których ociągają się ich kontrahenci.

Oczywiście nadal w momencie uzyskania zapłaty należy ją ponownie zaliczyć do opodatkowanych dochodów.
Przy korzystaniu z ulgi na złe długi, w przypadku zaliczek uproszczonych, można je pomniejszyć o 17% wartości niezapłaconej należności, gdy podatnik PIT opodatkowany jest według skali podatkowej, lub o19%, gdy opłaca podatek według stawki liniowej. Dla podatników CIT zmniejszenie wynosi odpowiednio 9% dla małego podatnika i 19% dla pozostałych podatników opłacających zaliczki uproszczone.

Kary i odszkodowania
Równie ważna dla podatników jest inna zmiana. W myśl obowiązujących obecnie przepisów, większość płaconych przez podatników kar i odszkodowań nie może być zaliczona do kosztów. Przepisy o Tarczy 4.0 zmieniają ten stan rzeczy.

Nowe przepisy pozwalają podatnikom zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów (kosztów podatkowych) część kar umownych i zapłaconych odszkodowań. Dotyczy to kar i odszkodowań związanych z wadami dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoką w dostarczeniu towaru wolnego od wad lub zwłoką w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług. Możliwe jest to jednak tylko pod warunkiem, że jest to skutkiem okoliczności związanych z związku ze stanem zagrożenia epidemicznego lub stanem epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19.

Nowe przepisy dotyczą zatem np. odszkodowania (kary) zapłaconej w związku z nieusunięciem wady na czas, przez przedsiębiorcę, który musiał zawiesić działalność z wyraźnego nakazu władzy wynikającego z zagrożenie epidemiologicznego lub np. dlatego, że nie otrzymał na czas niezbędnych części lub materiałów w związku z opóźnieniami w ich dostawach wynikającymi z ograniczeniami wynikającymi z przepisów o zwalczaniu epidemii. Inną taką sytuacją będzie kara umowna wynikająca z niedostarczenia na czas zamówienia, w przypadku, gdy opóźnienie to zostało spowodowane skutkami COVID-19, np. gdy pracownicy przedsiębiorcy zostali objęci kwarantanną i towaru nie miał kto dostarczyć, albo nie miał kto na czas wykonać usługi. To jednak tylko przykłady takich sytuacji.

Nowy JPK_VAT
Przepisy o Tarczy 4.0 dokonały także zmian w przepisach ustawa o zmianie ustawy z 4 lipca 2019 r. o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1520 i z 2020 r. poz. 568). Zmiany dotyczą przesunięcia momentu wejścia w życie niektórych przepisów nowelizacji. Dotyczy to przede wszystkim przepisów, które były zmieniane w związku z nowym JPK_VAT. Tym, który ma zawierać zarówno cześć ewidencyjną, jak i deklaracyjną i tym samym zastąpić składane co miesiąc (lub kwartalnie) deklaracje VAT.

Zmian dotyczące procedury uproszczonej w imporcie towarów (art. 33a ustawy o VAT) oraz nowych kar wprowadzanych w kodeksie karnym skarbowym.

Potrzeba zmiany związana jest z przesunięciem terminu, od którego podatnicy mają obowiązek stosować nowy JPK_VAT. Termin zostanie przesunięty dla wszystkich podatników z 1 lipca 2020 r. na 1 października 2020 r. Pierwszy nowy plik trzeba zatem będzie złożyć za październik, czyli do 25 listopada.

Ceny transferowe
Ważna zmiana terminów dotyczy także obowiązku sporządzania tzw. dokumentacji lokalnej cen transferowych. Ustawa o Tarczy 4.0 przesuwa w tym przypadku terminy składania TPR-C i TPR-P.

Zmiany dotyczą terminów, w których powinna być sporządzona tzw. dokumentacja lokalna cen transferowych. Polegają na wydłużeniu do 31 grudnia 2020 r. terminu na złożenie oświadczenia o sporządzeniu dokumentacji lokalnej w przypadku, gdy termin ten upływa w okresie od 31 marca 2020 r. do 30 września 2020 r. oraz wydłużeniu o 3 miesiące terminu na złożenie oświadczenia o sporządzeniu dokumentacji lokalnej w przypadku, gdy termin ten upływa w okresie od 1 października 2020 r. do 31 stycznia 2021 r.

W przypadku podatników, których rok podatkowy pokrywa się z kalendarzowym, a zatem zakończył się 31 grudnia 2019 roku nowym terminem jest zatem 31 grudnia 2020 r. Wcześniej mieli oni na to czas do końca września (do końca 9 miesiąca po zakończeniu roku podatkowego). Nowe terminy dotyczą zarówno podatników CIT, jak i PIT.