fbpx
niedziela, 14 lipca, 2024
Strona głównaFelietonSerce, czy głowa?

Serce, czy głowa?

Jeśli Europa Zachodnia, pod pretekstem wojny na Ukrainie przyciśnięta przez Stany Zjednoczone do ściany, zrezygnuje z rosyjskiego gazu i ropy, to przecież gdzieś będzie musiała kupować i jedno, i drugie. A skoro tak, to dlaczego nie od Stanów Zjednoczonych, które w ten sposób mogą uzyskać pozycję monopolistyczną na europejskim rynku? – pisze w najnowszym felietonie Stanisław Michalkiewicz.

Wprawdzie Ukraina została napadnięta przez Rosję i z tego powodu jej współczujemy, pomagamy, nie mówiąc już o przyjęciu około 3 mln uchodźców, którzy na koszt polskiego podatnika otrzymują wsparcie socjalne w rozmaitych formach – ale wydaje się, że oprócz myślenia sercem, trzeba zacząć myśleć również głową. Tak właśnie uważał prymas Wyszyński, wskazując, że głowa jest wyżej niż serce – chyba, że człowiek leży przed kimś plackiem. Wtedy głowa, serce i wszystkie inne części ciała znajdują się na jednakowym poziomie. A  wygląda na to, żeśmy się tak właśnie położyli przed ukraińskimi uchodźcami, a zwłaszcza przed mieszkającą w Polsce ukraińską „aktywistką”, panią Natalią Panczenko. Pani Panczenko współpracowała, a może i nadal współpracuje z fundacją „Otwarty Dialog”, kierowaną przez pana Bartosza Kramka i jego małżonkę, panią Ludmiłę Kozłowską. Z zagadkowych powodów tej fundacji boi się cała Polska, dzięki czemu panu Kramkowi uchodzą płazem rozmaite wybryki, za które zwyczajni Polacy albo trafiliby za kratki, albo mieli poważne nieprzyjemności.

Otóż pani Panczenko uczestniczyła w blokowaniu przejścia granicznego w Koroszczynie, domagając się, by Polska przerwała stosunki handlowe z Rosją i Białorusią, a przede wszystkim – by nie przepuszczać przez przejścia graniczne rosyjskich i białoruskich ciężarówek. I taka blokada została wprowadzona, na co Białoruś zareagowała retorsją i nie przepuszcza ciężarówek z Polski. W rezultacie tych wszystkich przedsięwzięć polscy kierowcy i polskie firmy transportowe zostały z dnia na dzień postawione w obliczu bankructwa. Tymczasem w ramach „dziwnej wojny”, jaką Rosja prowadzi na Ukrainie z Sojuszem Północnoatlantyckim, nadal funkcjonuje tam gazociąg i ropociąg, przez które płynie rosyjski gaz i rosyjska ropa. Ani Ukraińcy nie wysadzają tego gazo i ropociągu w powietrze, ani Rosjanie go nie bombardują, podobnie jak linii kolejowych, dzięki czemu pociągi z uchodźcami ze wschodniej Ukrainy bez przeszkód docierają do Lwowa, a stamtąd – do Przemyśla.

Takie rzeczy zdarzały się również podczas II wojny światowej, ale raczej wyjątkowo. Albert Speer w swoich wspomnieniach opisuje sytuację, jaka wydarzyła się w pewnym niemieckim mieście pod koniec wojny. Część miasta na jednym brzegu rzeki zajmowali już Amerykanie, ale druga część pozostawała w rękach niemieckich. Po stronie niemieckiej znajdowała się elektrownia i wodociąg. Zaopatrywały one i w prąd, i w wodę również „amerykańską” część miasta, w zamian za co Amerykanie nie bombardowali części „niemieckiej”. Była to jednak sytuacja wyjątkowa tym bardziej, że Hitler nakazał stosować taktykę „spalonej ziemi”, to znaczy – niszczyć wszystkie urządzenia – jednak tych rozkazów nie słuchali nawet gauleiterzy.

Wydawać by się mogło, że w związku z tym cały ruch towarowy ze wschodu na zachód i odwrotnie zupełnie ustanie. Tymczasem zgodnie z zasadą, że co jeden człowiek chce ukryć, to drugi odkryje, rosyjskie i białoruskie towary nadal docierają na obszar Unii Europejskiej i odwrotnie. Pozory są zachowane, bo rosyjskie i białoruskie ciężarówki na obszar UE nie wjeżdżają, ale to nic nie szkodzi, ponieważ przed granicą z Polską towar jest przeładowywany do ciężarówek pochodzących z krajów nie objętych sankcjami, w tym również z Ukrainy, dla których unijne sankcje, do których Polska, jako największy lizus w klasie, w podskokach się przyłączyła, stworzyły prawdziwe Eldorado. Polscy przewoźnicy to wszystko widzą i biją na alarm, bo jeśli ten stan rzeczy pod pretekstem toczącej się na Ukrainie wojny się utrzyma – a wygląda na to, że wojna jeszcze potrwa, bo państwa NATO zaopatrują Ukrainę w pieniądze, broń i amunicję, dzięki czemu walki będą się toczyły aż do ostatecznego zwycięstwa, albo do ostatniego Ukraińca. Niestety jedyną odpowiedzią na alarmy i lamenty bankrutujących polskich przewoźników jest głuche milczenie naszych Umiłowanych Przywódców, którzy najwyraźniej leżą plackiem jeśli nie przed całym ukraińskim narodem, to przynajmniej przed panią Natalią Panczenko – bo najwyraźniej nie ma takiego poświęcenia, na jakie, kosztem własnych obywateli, gotowi są dla niej nasi Umiłowani Przywódcy.

„Korzystajcie z wojny, bo pokój będzie straszny” – nawołują zagorzali militaryści. Coś jest na rzeczy, bo dzięki wojnie, podobnie jak dzięki epidemii, można załatwić sprawy wcześniej albo niemożliwe do załatwienia, albo bardzo trudne. Gdyby nie było wojny, to – kto wie? – może polscy przewoźnicy i pracownicy firm transportowych urządziliby jakiś ostry protest, podobny do „Konwoju Wolności” w Kanadzie, ale ponieważ jest wojna, jak nie z koronawirusem, to z Rosją, to takie rzeczy nie są bezpieczne. Konwój Wolności został spacyfikowany, a gdyby tak nasi przewoźnicy urządzili podobny protest, to z pewnością zostaliby uznani za ruskich agentów, a w najlepszym razie osoby o specjalnych nosach odkryłyby, że śmierdzą im onuce. Nie są to tylko teoretyczne możliwości, bo zgodnie z ustawą „sankcyjną” ruscy agenci albo onucowi śmierdziele mogą zostać wpisani na listę proskrypcyjną, a ich mienie –  „zamrożone”. I pomyśleć, że to wszystko zostało wprowadzone, chociaż Polska z Rosją nie prowadzi żadnej wojny, jeśli oczywiście nie liczyć przejęcia tak zwanego „Szpiegowa” w Warszawie, czyli bloku zajmowanego wcześniej przez Rosjan zatrudnionych w rozmaitych rosyjskich instytucjach. Cóż dopiero, gdyby pod pretekstem uzbrojonej po zęby „misji pokojowej” na Ukrainie, albo choćby  „zamachu smoleńskiego”, Polska weszła do wojny z Rosją? Jak dotąd tylko Węgry nie ulegają amokowi, chociaż nietrudno zauważyć, że w tym szaleństwie jest metoda, bo jeśli Europa Zachodnia, pod pretekstem wojny na Ukrainie przyciśnięta przez Stany Zjednoczone do ściany, zrezygnuje z rosyjskiego gazu i ropy, to przecież gdzieś będzie musiała kupować i jedno, i drugie. A skoro tak, to dlaczego nie od Stanów Zjednoczonych, które w ten sposób mogą uzyskać pozycję monopolistyczną na europejskim rynku? W takiej sytuacji inwestowanie w ukraińską wojnę może okazać się opłacalne tym bardziej, że sukces będzie opromieniony nieskazitelnym światłem moralności.

Stanisław Michalkiewicz

Stanisław Michalkiewicz
Stanisław Michalkiewicz
Jeden z najlepszych współczesnych polskich publicystów, przez wielu czytelników uznawany za „najostrzejsze pióro III RP”. Prawnik, nauczyciel akademicki, a swego czasu również polityk. Współzałożyciel i w latach 1997–1999 prezes Unii Polityki Realnej. Jego blog wygrał wyróżnienie Blog Bloggerów w konkursie Blog Roku 2008 organizowanym przez onet.pl. Autor kilkudziesięciu pozycji książkowych, niezwykle popularnego kanału na YT oraz kilku wywiadów-rzek. Współpracował z kilkudziesięcioma tytułami prasowymi, kilkoma rozgłośniami radiowymi i stacjami TV.

INNE Z TEJ KATEGORII

Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal

Z pewnością zgodzimy się wszyscy, że najbardziej nieakceptowalną i wywołującą oburzenie formą działania każdej władzy, niezależnie od ustroju, jest działanie w tajemnicy przed własnym obywatelem. Nawet jeżeli nosi cechy legalności. A jednak decydentom i tak udaje się ukryć przed społeczeństwem zdecydowaną większość trudnych i nieakceptowanych działań, dzięki wypracowanemu przez wieki mechanizmowi.
5 MIN CZYTANIA

Legia jest dobra na wszystko!

No to mamy chyba „początek początku”. Dotychczas tylko się mówiło o wysłaniu wojsk NATO na Ukrainę, ale teraz Francja uderzyła – jak mówi poeta – „w czynów stal”, to znaczy wysłała do Doniecka 100 żołnierzy Legii Cudzoziemskiej. Muszę się pochwalić, że najwyraźniej prezydent Macron jakimści sposobem słucha moich życzliwych rad, bo nie dalej, jak kilka miesięcy temu, w nagraniu dla portalu „Niezależny Lublin”, dokładnie to mu doradzałem – żeby mianowicie, skoro nie może już wytrzymać, wysłał na Ukrainę kontyngent Legii Cudzoziemskiej.
5 MIN CZYTANIA

Rozzłościć się na śmierć

Nie spędziłem majówki przed komputerem i w Internecie. Ale po powrocie do codzienności tym bardziej widzę, że Internet stał się miejscem, gdzie po prostu nie można odpocząć.
6 MIN CZYTANIA

INNE TEGO AUTORA

Legia jest dobra na wszystko!

No to mamy chyba „początek początku”. Dotychczas tylko się mówiło o wysłaniu wojsk NATO na Ukrainę, ale teraz Francja uderzyła – jak mówi poeta – „w czynów stal”, to znaczy wysłała do Doniecka 100 żołnierzy Legii Cudzoziemskiej. Muszę się pochwalić, że najwyraźniej prezydent Macron jakimści sposobem słucha moich życzliwych rad, bo nie dalej, jak kilka miesięcy temu, w nagraniu dla portalu „Niezależny Lublin”, dokładnie to mu doradzałem – żeby mianowicie, skoro nie może już wytrzymać, wysłał na Ukrainę kontyngent Legii Cudzoziemskiej.
5 MIN CZYTANIA

Tak to Pan Bóg sprytnie wykorzystał prawo podaży i popytu

„Towarzyszu z Kanady, który zbożem palisz. To nieprawda, że mąki nikomu nie trzeba. Łopatą ziarna ty mnie od głodu ocalisz. Daj chleba!” – pisał dawno temu Antoni Słonimski w wierszu „Palenie zboża” . Chodziło o to, że zdarzyło się wtedy, iż gwoli podtrzymania cen na pszenicę, podobnie jak na kawę i bawełnę, w Kanadzie palono zboże, w Brazylii topiono w morzu kawę, a w południowych stanach Ameryki palono bawełnę.
5 MIN CZYTANIA

Sztuczna inteligencja w działaniu

Ostatnio coraz częściej mówi się o sztucznej inteligencji i to przeważnie w tonie nader optymistycznym – że rozwiąże ona, jeśli nawet nie wszystkie, to w każdym razie większość problemów, z którymi się borykamy. Tylko niektórzy zaczynają się martwić, co wtedy stanie się z ludźmi, bo skoro sztuczna inteligencja wszystko zrobi, to czy przypadkiem ludzie nie staną się zbędni?
5 MIN CZYTANIA