fbpx
piątek, 21 czerwca, 2024
Strona głównaFelietonStrategiczna inwestycja

Strategiczna inwestycja

I w nas uderzą ogólne skutki sankcji. Trzeba jednak spojrzeć na to ze spokojem: to wszystko będzie kosztem, który jednak trzeba ponieść w imię przyszłej stabilności. Będzie trudno, ale te trudności musimy potraktować jako inwestycję w naszą przyszłość i przyszłość Zachodu – pisze w najnowszym felietonie Łukasz Warzecha.

Poprzedni felieton pisałem w całkowicie innych warunkach. W pewnym sensie – w innym świecie i chyba nie muszę tłumaczyć dlaczego. We czwartek obudziliśmy się w nowej rzeczywistości, w której ponownie ważnych stało się wiele pryncypiów z czasów zimnej wojny.

Nie będę się jednak dzisiaj zajmował wielką polityką. Zwłaszcza że jej kształt zależy w dużej mierze od tego, czy Rosjanie osiągną na Ukrainie swoje cele czy nie, a tego nie wiemy. W momencie, gdy w sobotę rano piszę ten tekst, trwa bitwa o Kijów.

Można się jednak przyjrzeć dwóm aspektom skutków tego konfliktu, którym nie poświęca się wystarczająco dużo miejsca.

W tej fazie konfliktu, gdy wszystko jest świeże, a emocje ogromne, Polacy są Ukraińcom bardzo przychylni – i to przekłada się na biznes. Dwa dni po rozpoczęciu wojny mamy sygnały o kilku spektakularnych akcjach. Panek swoimi samochodami ruszył na wschód, żeby pomóc w przewożeniu uchodźców w głąb kraju (bo tym razem są to autentyczni uchodźcy, a nie Łukaszenkowi turyści ekonomiczni, ściągani z krajów według prawa międzynarodowego uznawanych za bezpieczne). Biedronka wypłaciła ukraińskim pracownikom specjalne dodatki po 1000 zł. Sieci komórkowe wprowadzają ulgi lub w ogóle znoszą koszty połączeń na Ukrainę. Na grupach facebookowych, których zadaniem jest koordynowanie pomocy, wielu przedsiębiorców taką deklaruje. Hotelarze czy właściciele pensjonatów udostępniają bezpłatnie miejsca u siebie.

To jest piękna postawa. Oczywiście motywacje mogą być różne – pamiętajmy, że tzw. społeczna odpowiedzialność biznesu jest w gruncie rzeczy sposobem na zareklamowanie się. Inne są też koszty takich gestów w przypadku wielkiej firmy, a inne w przypadku małego biznesu. Ten drugi poświęca znacznie więcej. Niezależnie jednak od motywacji, trzeba takie zachowania pochwalać. To nie jest to samo, co na przykład włączenie się jednej z działających w Polsce firm przewozu ludzi w „miesiąc równości” – przede wszystkim dlatego, że nie mamy tu do czynienia z promowaniem jakiejś ideologii, ale z realną pomocą mierzoną w liczbie rozwiązanych ludzkich problemów.

Jednak realistycznie rzecz biorąc, zawsze trzeba sobie zadawać pytanie: co dalej? Nie mam wątpliwości, że Ukraińcy uchodzący przed wojną nie przyjeżdżają do Polski w jakikolwiek sposób na naszym kraju pasożytować. Ukraińcy dowiedli w ciągu ostatniej dekady, że są pracowici i po to przybywają do Polski. Wielu z nich zostało, mieszka u nas od lat i znakomicie się zintegrowało. Trzeba zawsze pamiętać, że choć mieliśmy – niestety – Rzeczpospolitą Obojga Narodów, nie zaś Trojga Narodów (aczkolwiek była na to w XVII w. szansa, zmarnowana), faktycznie tworzyliśmy – Polacy, Litwini i Rusini – jedno wspólne państwo.

Tylko że tutaj nie mamy do czynienia z chętnymi do pracy mężczyznami, ale kobietami, dziećmi, starszymi ludźmi. Wielu z nich nie będzie chciało spędzić w naszym kraju ani chwili więcej, niż potrzeba, żeby czuć się bezpiecznie. Lecz to znów zależy od sytuacji w ich państwie. Być może będą mogli wracać do swoich domów już za miesiąc – oby! – a może nie będzie takiej możliwości przez wiele miesięcy, może nawet lat. Czy to będzie dla Polski problem?

Jakiś na pewno i lepiej nie udawać, że będzie inaczej. Dziś przewidywałbym jednak, że relatywnie niewielki w stosunku do liczby ludzi, jaka może się u nas pojawić. Z czasem jakaś część z nich zacznie jednak szukać zajęcia i zapewne je znajdą, o ile nie zacznie u nas rosnąć bezrobocie. W dłuższej perspektywie może się nawet okazać, że to Ukraińcy ratują nasz bilans emerytalny i demograficzny.

Druga kwestia to gospodarcze skutki wojny. Na razie widzimy je w postaci nieuchronnie rosnących cen paliwa. Skutki drugiej tarczy inflacyjnej zostały już w ten sposób wyzerowane – cena brutto jest w tej chwili na podobnym poziomie jak po wprowadzeniu pierwszej, mniej istotnej tarczy. Pamiętajmy jednak, że gdyby nie obniżenie podatków – chwalebny ruch – w cenie paliwa, dziś litr benzyny kosztowałby już grubo powyżej 6 zł.

Widzieliśmy też absurdalną panikę na stacjach, w wyniku czego Orlen był zmuszony wprowadzić ograniczenia w sprzedaży. Ale to powinno się unormować w ciągu kilku dni. Lecz musimy mieć świadomość, że gospodarcze skutki konfliktu nas dotkną – to jest również jeden ze sposobów prowadzenia przez Rosjan wojny. Owszem, to jej skutek uboczny, ale z całą pewnością chętnie wkalkulowany przez Kreml po stronie korzyści. Najpierw zatem z powodu wzrostu cen paliwa i gazu (analitycy PKO BP zauważają, że w 2023 r. powinniśmy być znacznie mniej zależni do rosyjskiego gazu niż dzisiaj) wzrośnie presja inflacyjna – nasze pieniądze będą mniej warte. Można się zastanawiać, czy średnioroczna inflacja nie okaże się jednak znacznie wyższa niż 10 proc. Już widzimy również, że złoty jako waluta kraju przyfrontowego bardzo traci. Co także sprzyja inflacji. Analitycy uważają jednak, że to krótkotrwałe wahania i sytuacja powinna się unormować.

Gdy idzie o wymianę handlową z Rosją i Ukrainą, jesteśmy narażeni w stosunkowo niewielkim stopniu, ale uderzą w nas ogólne skutki sankcji. Tak jak zresztą właściwie w każde państwo Zachodu. Trzeba jednak spojrzeć na to ze spokojem: to wszystko będzie kosztem, który jednak trzeba ponieść w imię przyszłej stabilności. Będzie trudno, ale te trudności musimy potraktować jako inwestycję w naszą przyszłość i przyszłość Zachodu – jakkolwiek pompatycznie by to nie brzmiało.

Łukasz Warzecha

Łukasz Warzecha
Łukasz Warzecha
Jeden z najpopularniejszych komentatorów sceny politycznej w Polsce. Konserwatysta i liberał gospodarczy. Publicysta „Do Rzeczy", „Forum Polskiej Gospodarki”, Onet.pl, „Rzeczpospolitej", Salon24 i kilku innych tytułów. Jak o sobie pisze na kanale YT: „Niewygodny dla każdej władzy”.

INNE Z TEJ KATEGORII

Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal

Z pewnością zgodzimy się wszyscy, że najbardziej nieakceptowalną i wywołującą oburzenie formą działania każdej władzy, niezależnie od ustroju, jest działanie w tajemnicy przed własnym obywatelem. Nawet jeżeli nosi cechy legalności. A jednak decydentom i tak udaje się ukryć przed społeczeństwem zdecydowaną większość trudnych i nieakceptowanych działań, dzięki wypracowanemu przez wieki mechanizmowi.
5 MIN CZYTANIA

Legia jest dobra na wszystko!

No to mamy chyba „początek początku”. Dotychczas tylko się mówiło o wysłaniu wojsk NATO na Ukrainę, ale teraz Francja uderzyła – jak mówi poeta – „w czynów stal”, to znaczy wysłała do Doniecka 100 żołnierzy Legii Cudzoziemskiej. Muszę się pochwalić, że najwyraźniej prezydent Macron jakimści sposobem słucha moich życzliwych rad, bo nie dalej, jak kilka miesięcy temu, w nagraniu dla portalu „Niezależny Lublin”, dokładnie to mu doradzałem – żeby mianowicie, skoro nie może już wytrzymać, wysłał na Ukrainę kontyngent Legii Cudzoziemskiej.
5 MIN CZYTANIA

Rozzłościć się na śmierć

Nie spędziłem majówki przed komputerem i w Internecie. Ale po powrocie do codzienności tym bardziej widzę, że Internet stał się miejscem, gdzie po prostu nie można odpocząć.
6 MIN CZYTANIA

INNE TEGO AUTORA

Genius loci

Poprzednio byłem w Budapeszcie w marcu 2020 r. Już nadciągały czarne pandemiczne chmury, ale wciąż jeszcze wydawało się, że to będzie kolejna burza w szklance wody. Jak się stało – wiadomo. Wcześniej w drugiej stolicy Cesarstwa Austro-Węgierskiego bywałem wielokrotnie. Wyrobiłem sobie zatem jakiś jej własny obraz, a nawet coś więcej: trudne do dokładnego opisania i sprecyzowania wrażenie, które mamy, gdy trochę lepiej zapoznamy się z jakimś obcym miejscem.
5 MIN CZYTANIA

Znów nas okradną

Jeżeli za jakiś czas wszyscy pracujący na umowach cywilnoprawnych dostaną do ręki wynagrodzenia niższe o ponad 25 proc., to będą mogli podziękować w takim samym stopniu poprzedniej i obecnej władzy.
5 MIN CZYTANIA

Policja dla Polaków

Jednym z największych problemów polskiej policji – choć niejedynym, bo ta formacja ma ich multum – jest ogromny poziom wakatów: ponad 9,7 proc. Okazuje się, że jednym ze sposobów na ich zapełnienie ma być – na razie pozostające w sferze analiz – zatrudnianie w policji obcokrajowców. Czyli osób nieposiadających polskiego obywatelstwa. W tym kontekście mowa jest przede wszystkim o Ukraińcach, Białorusinach i Gruzinach.
3 MIN CZYTANIA