fbpx
wtorek, 18 czerwca, 2024
Strona głównaFelietonSankcje i inne „opcje atomowe”

Sankcje i inne „opcje atomowe”

Odcięcie rosyjskich banków od systemu SWIFT zostało nazwane „opcją atomową”. Ale Rosja odpowiedziała na to własną „opcją atomową”. Oto przyjęty został dekret „O tymczasowym nakazie zobowiązań wobec niektórych zagranicznych wierzycieli”. Jakie moga być jego skutki? O tym w najnowszym felietonie Stanisław Michalkiewicz.

Kiedy Amerykanie podczas II wojny światowej zbombardowali benedyktyński klasztor  na Monte Cassino, Niemcy napisali, że „światem wstrząsnął dreszcz oburzenia”. Teraz światem znowu wstrząsa dreszcz oburzenia, ale z całkiem innego powodu, bo z powodu inwazji Rosji na Ukrainę. Dlaczego do tego doszło – to długa historia. Jak się to zakończy – nie wiadomo, bo wiele zależy od tego, jak się wszyscy będą zachowywali. W tej chwili rysują się dwa stanowiska.

Jedno wychodzi naprzeciw marzeniu prezydenta Zełeńskiego, by wojna rozlała się poza granice Ukrainy. Jest to oczekiwanie całkowicie racjonalne, bo gdyby państwa Europy Środkowej włączyły się do wojny z Rosją, to Ukrainie niewątpliwie by to ulżyło. Toteż np. były prezydent Bronisław Komorowski aż przebiera nogami, żeby NATO zamknęło przestrzeń powietrzną nad Ukrainą, co oczywiście oznaczałoby wejście do wojny również Polski. Podobnie uważa grupa wpływowych Amerykanów, którzy niedawno wysłali do prezydenta Bidena list, żeby „jak najszybciej” doprowadził do zamknięcia przestrzeni powietrznej nad Ukrainą. Z punktu widzenia amerykańskiego to też całkiem racjonalne, bo wtedy w wojnę z Rosją wciągnięte zostałyby przede wszystkim państwa Europy Środkowej, którym Ameryka sprzedawałaby broń i w ogóle – je „wspierała”. Dlaczego jednak Bronisław Komorowski tak się niecierpliwi – to już trudniej zgadnąć, podobnie jak trudno zrozumieć zachowanie premiera Morawieckiego, któremu najwyraźniej uderzyły do głowy komplementy pani Żorżety Mosbacher, jakoby Polska trafnie oceniła lisie zamiary Rosji, więc nie tylko Europa, ale i Ameryka powinny Polskę przeprosić i się od niej uczyć. To oczywiście nic nie kosztuje, więc na razie Europa wyrozumiale pozwala panu premierowi Morawieckiemu dokazywać, chociaż jednocześnie zdecydowanie odmawia odblokowania unijnych środków, dopóki Polska nie zacznie słuchać Unii Europejskiej, to znaczy – Niemiec. I chyba do tego dojdzie, bo pan prezydent Duda, który musi rozejrzeć się za jakąś synekurą, kiedy skończy mu się okres dobrego fartu na posadzie tubylczego prezydenta, właśnie „wybija się na niepodległość”, to znaczy – podlizuje się jednocześnie i Niemcom, i Amerykanom – o czym mogliśmy się przekonać, słuchając płomiennego orędzia.

Drugie stanowisko reprezentuje węgierski premier Wiktor Orban, który, jak tylko może, próbuje nie dać się porwać wojennej gorączce i w odróżnieniu od naszych Umiłowanych Przywódców – zdecydowany jest jak najdłużej utrzymywać Węgry z dala od wojny. Toteż nawet niedawni folksdojcze, co to nawrócili się na płomienny patriotyzm, nieubłaganym palcem dźgają Jarosława Kaczyńskiego, że zadawał się z Orbanem. Jarosław Kaczyński siedzi jak trusia, bo gdyby tylko zaczął się tłumaczyć, to zaraz zostałby okrzyknięty „ruskim agentem”, a wtedy Nasz Najważniejszy Sojusznik mógłby zdmuchnąć go jak gromnicę, a naszemu mniej wartościowemu narodowi tubylczemu nastręczyłby w charakterze jasnego idola pana Szymona Hołownię, który – podobnie jak piosenka – jest dobry na wszystko, nawet „na ładną niewinną panienkę”.

Wróćmy jednak do świata, którym „wstrząsnął dreszcz oburzenia” – oczywiście na Rosję. Co prawda nie całym, bo dreszcz oburzenia wstrząsnął państwami NATO – może z wyjątkiem Turcji – Stanami Zjednoczonymi, Kanadą, Koreą Południową, Japonią, Singapurem, Australią i Nową Zelandią. Pozostałe państwa świata nie wydają się specjalnie wstrząśnięte, co znajduje odbicie w sankcjach wymierzonych w Rosję. Zresztą i w państwach NATO bywa różnie – na przykład nasi Umiłowani Przywódcy z trudem ukrywają słowa potępienia pod adresem Niemiec i innych krajów Europy Zachodniej, które do sankcji podchodzą z pewną rezerwą i na przykład ani myślą rezygnować z dostaw rosyjskiej ropy, gazu i węgla, podczas gdy USA właśnie to zrobiły, więc i nasi Umiłowani Przywódcy też są gotowi nie tylko na to, ale w ogóle – na rozpętanie wojny ekonomicznej, która rzuciłaby Rosję na kolana.

Tak oto na naszych oczach dopełnia się przejmowanie przez rządy ręcznego sterowania całą gospodarką, zapoczątkowane na wielką skalę pod pretekstem epidemii zbrodniczego koronawirusa. Doświadczenie historyczne poucza, że najtrwalsze są prowizorki i na przykład dopuszczony w USA na zasadzie czasowego wyjątku podatek dochodowy już prawie 100 lat funkcjonuje w najlepsze. Podobnie jest z niezależnymi mediami, z których niepodobna się dowiedzieć, co naprawdę się na Ukrainie dzieje, ponieważ wszystkie bez wyjątku i bez reszty włączone zostały w wojenną propagandę, która ma uodpornić nas na ruskie kłamstwa, od których zresztą zostaliśmy starannie odcięci. Toteż nie wiemy, czy nałożone na Rosję sankcje rzeczywiście są tak skuteczne, jak twierdzą zakontraktowani przez rząd i opozycję eksperci, czy też niekoniecznie. Na przykład odcięcie rosyjskich banków od systemu SWIFT zostało nazwane „opcją atomową”. Ale Rosja odpowiedziała na to własną „opcją atomową”. Oto przyjęty został dekret „O tymczasowym nakazie zobowiązań wobec niektórych zagranicznych wierzycieli”. Ta rosyjska „opcja atomowa” pozwala rosyjskim kredytobiorcom, którzy zaciągnęli kredyt w kraju sankcjonującym i powinni spłacać ponad 10 mln rubli miesięcznie, by nie musieli dokonywać przelewu, tylko w rosyjskim banku otworzyć konto korespondencyjne w rublach na nazwisko wierzyciela. Następnie dłużnik przekazuje na to konto należność w rublach po aktualnym kursie. W tej sytuacji może dojść do tego, że większość z rosyjskiego długu w kwocie 478 mld dolarów zniknie z bilansów banków krajów sankcjonujących. Ekwiwalent tej kwoty będzie spoczywał w rosyjskich bankach, do których banki zachodnie na razie nie mają dostępu.

Poza tym – jak pisze brazylijski dziennikarz Pepe Escobar – Sbierbank ma wydawać rosyjskie karty debetowe MIR we współpracy z chińskim UnionPay, który dysponuje ogromną siecią na całym świecie. Może to dodatkowo przyczynić się do nadwerężenia pozycji dolara – co od 2011 roku było nieurywanym celem BRICS-u (porozumienia Brazylii, Rosji, Indii, Chin i RPA), czyli detronizacja dolara z funkcji waluty światowej.

Wreszcie firmy, które pod presją swoich rządów oraz rozhuśtanej emocjonalnie opinii publicznej wycofały się z Rosji, przecież nie były tam z pobudek charytatywnych, tylko zarabiały dzięki dostępowi do sporego rynku. Teraz ryzykują, że z tego rynku mogą je wyprzeć podmioty chińskie, a to z kolei sprawi, że utrata zysków może nie tylko okazać się definitywna, ale w dodatku nie będzie przez nic rekompensowana. Myślę, że skoro my to wiemy, to tym bardziej wiedzą to zarządy firm, które się z Rosji wycofały i pewnie zastanawiają się, co robić, żeby odzyskać swoją pozycję, kiedy już kurz opadnie.

Stanisław Michalkiewicz

Stanisław Michalkiewicz
Stanisław Michalkiewicz
Jeden z najlepszych współczesnych polskich publicystów, przez wielu czytelników uznawany za „najostrzejsze pióro III RP”. Prawnik, nauczyciel akademicki, a swego czasu również polityk. Współzałożyciel i w latach 1997–1999 prezes Unii Polityki Realnej. Jego blog wygrał wyróżnienie Blog Bloggerów w konkursie Blog Roku 2008 organizowanym przez onet.pl. Autor kilkudziesięciu pozycji książkowych, niezwykle popularnego kanału na YT oraz kilku wywiadów-rzek. Współpracował z kilkudziesięcioma tytułami prasowymi, kilkoma rozgłośniami radiowymi i stacjami TV.

INNE Z TEJ KATEGORII

Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal

Z pewnością zgodzimy się wszyscy, że najbardziej nieakceptowalną i wywołującą oburzenie formą działania każdej władzy, niezależnie od ustroju, jest działanie w tajemnicy przed własnym obywatelem. Nawet jeżeli nosi cechy legalności. A jednak decydentom i tak udaje się ukryć przed społeczeństwem zdecydowaną większość trudnych i nieakceptowanych działań, dzięki wypracowanemu przez wieki mechanizmowi.
5 MIN CZYTANIA

Legia jest dobra na wszystko!

No to mamy chyba „początek początku”. Dotychczas tylko się mówiło o wysłaniu wojsk NATO na Ukrainę, ale teraz Francja uderzyła – jak mówi poeta – „w czynów stal”, to znaczy wysłała do Doniecka 100 żołnierzy Legii Cudzoziemskiej. Muszę się pochwalić, że najwyraźniej prezydent Macron jakimści sposobem słucha moich życzliwych rad, bo nie dalej, jak kilka miesięcy temu, w nagraniu dla portalu „Niezależny Lublin”, dokładnie to mu doradzałem – żeby mianowicie, skoro nie może już wytrzymać, wysłał na Ukrainę kontyngent Legii Cudzoziemskiej.
5 MIN CZYTANIA

Rozzłościć się na śmierć

Nie spędziłem majówki przed komputerem i w Internecie. Ale po powrocie do codzienności tym bardziej widzę, że Internet stał się miejscem, gdzie po prostu nie można odpocząć.
6 MIN CZYTANIA

INNE TEGO AUTORA

Legia jest dobra na wszystko!

No to mamy chyba „początek początku”. Dotychczas tylko się mówiło o wysłaniu wojsk NATO na Ukrainę, ale teraz Francja uderzyła – jak mówi poeta – „w czynów stal”, to znaczy wysłała do Doniecka 100 żołnierzy Legii Cudzoziemskiej. Muszę się pochwalić, że najwyraźniej prezydent Macron jakimści sposobem słucha moich życzliwych rad, bo nie dalej, jak kilka miesięcy temu, w nagraniu dla portalu „Niezależny Lublin”, dokładnie to mu doradzałem – żeby mianowicie, skoro nie może już wytrzymać, wysłał na Ukrainę kontyngent Legii Cudzoziemskiej.
5 MIN CZYTANIA

Tak to Pan Bóg sprytnie wykorzystał prawo podaży i popytu

„Towarzyszu z Kanady, który zbożem palisz. To nieprawda, że mąki nikomu nie trzeba. Łopatą ziarna ty mnie od głodu ocalisz. Daj chleba!” – pisał dawno temu Antoni Słonimski w wierszu „Palenie zboża” . Chodziło o to, że zdarzyło się wtedy, iż gwoli podtrzymania cen na pszenicę, podobnie jak na kawę i bawełnę, w Kanadzie palono zboże, w Brazylii topiono w morzu kawę, a w południowych stanach Ameryki palono bawełnę.
5 MIN CZYTANIA

Sztuczna inteligencja w działaniu

Ostatnio coraz częściej mówi się o sztucznej inteligencji i to przeważnie w tonie nader optymistycznym – że rozwiąże ona, jeśli nawet nie wszystkie, to w każdym razie większość problemów, z którymi się borykamy. Tylko niektórzy zaczynają się martwić, co wtedy stanie się z ludźmi, bo skoro sztuczna inteligencja wszystko zrobi, to czy przypadkiem ludzie nie staną się zbędni?
5 MIN CZYTANIA